من سیاسی نیستم

انتخابات مجلس خبرگان و شورای اسلامی نزدیک است. افرادی که صلاحیت‌شان تایید شده، طبیعتا به دنبال جمع کردن رای هستند و از قرار گرفتن کنار آدم‌های مشهور سود می‌برند. اما افراد مشهور از این هم‌نشینی چه چیزی نصیب‌شان می‌شود؟ در تصویر علی لاریجانی کاندیدای مجلس شورای اسلامی از شهر قم را می‌بینید که کنار علی دایی سرمربی تیم صبای قم ایستاده و تصویر نشان می‌دهد هیچ کدام از این تصویر مشترک ناراحت نیستند. علی دایی همان کسی‌ست که بارها تاکید کرده که به توصیه‌ی پدر مرحوم‌اش وارد سیاست نخواهد شد اما بازی با کلمات نشان می‌دهد که با ورود سیاست به حریم‌اش اصلا مشکلی ندارد. سیاستی که زمانی در لباس مهرداد بذرپاش و حبیب کاشانی او را به سرمربی‌گری تیم ملی و پرسپولیس رساند و زمانی دیگر گذشته از سیاست، او را با نظامیان، سردار رویانیان، همراه کرد. علی دایی نه به عنوان یک فرد، که به عنوان یک رویه، سبکِ زنده‌گی افراد مشهور حوزه هنر و ورزش را در ایران نشان می‌دهد. وقتی می‌گویند “ما سیاسی نیستیم” منظورشان این است که با دردسر کاری و با وضع موجود مشکلی نداریم. اما اگر سیاست‌مداران راه زنده‌گی ما را هموارتر می‌کنند؛ لبخند هم می‌زنیم و عکس هم می‌گیریم. نکته‌ی دیگر این‌که گویا در ایران امروز، افرادی سیاسی‌تر از دیگران محسوب می‌شو99ef4909-7f0a-439b-9248-0f061c1c36d3-cbند. یعنی عادل فردوسی‌پور حمید رسایی را به خاطر سیاستمدار بودن به برنامه‌اش راه نمی‌دهد- و چه خوب- اما به وقت دیگر با جواد ظریف و سیدحسن خمینی در قالب یک برنامه ورزشی مصاحبه می‌کند. انگار که این دو نفر چون مال جناح مقابل نیستند، سیاستمدار هم به حساب نمی‌آیند

اختصاصی گزارش‌گران