سگ‌های غیرسیاسی

پس از انتشار فیلم کتک زدن و آزار و اذیت یک سگ توسط صاحبش در استان گلستان، مردم در شهرهای مختلف از جمله تهران در حمایت از حقوق حیوانات تجمع کردند. برخی از هنرمندان سرشناس در این تجمع حضور داشتند

پی‌نوشت گزارش‌گران: جمله‌ی هولناک “من که سیاسی نیستم!” مدت‌هاست جمله‌ی محبوب هنرمندان ایرانی است. آن‌ها به وقت‌اش عضو کمپین تبلیغاتی کاندیداهای ریاست جمهوری می‌شوند. زمانی سبز ست می‌کنند و وقتی دیگر بنفش می‌پوشند. برای کودکان we love you غزه اشک می‌ریزند. جام‌های‌شان را به سلامتی برجام بالا می‌برند. برای آزار دیدن سگ‌ها به خیابان می‌آیند و حتی توامان برای امنیت پاریس و لبنان دعا می‌کنند. اما وقتی اتفاق و فاجعه پا به مرز سرزمین خودشان می‌گذارد، همان وقت که در خیابان‌های تهران، دو قدمی منزل مسکونی یا لوکیشن فیلم‌برداری‌شان، خون روی آسفالت به تولید انبوه رسیده بود؛ ناگهان به جمله‌ی نجات بخش‌شان چنگ می‌اندازند و می‌گویند “ما که سیاسی نیستیم!” هر چیزی که بوی خطر، بوی مخالفت با قدرت، بوی همان قرمه‌سبزی معروف و باستانی را بدهد، از دید هنرمندان ایرانی، “سیاسی است!” و آن‌ها که سیاسی نیستند؛ ناگهان پرخوری‌ شهوت‌بارشان پای خوان اینستاگرام و فیس‌بوک و توئیتر را تعطیل می‌کنند و روزه‌ی سکوت می‌گیرند. از دید آن‌ها کودکان غزه مظلوم هستند، مردان و زنان فرانسوی بی‌پناه و سگ‌ها لایق زنده‌گی بی‌آزار اما هم‌شهری‌ها و هم‌وطن‌های خودشان همه آلوده به “جذام سیاست” هستند و لایق فاصله و نادیده گرفتن. هنرمندانی که جایزه‌شان را به رئیس دولت که طی یک روند حتما سیاسی به قدرت رسیده تقدیم می‌کنند؛ تا رنگی از خطر، زنگی از بازخواست شدن و طرحی از ساختمان‌های پیدا و پنهان وزارت اطلاعات می‌بینند، یادشان می‌افتد که : ای بابا! ما اهالی فرهنگ هستیم و سیاسی نیستیم12764486_1191061890922320_9022571047653320209_o