رنگین کمان ابتذال

13332803_902652259847112_4485775133123519488_n

نماینده‌ی مجلس نطق‌اش را با یک شعر- واقعن شعر؟- که مسخره، مضحک و مبتذل است؛ آغاز می‌کند. رئیس مجلس به این شروع و این شعر- واقعن شعر؟- می‌خندد. اتفاق می‌تواند در همین جا تمام بشود اما جامعه‌ی تا بن دندان مسلذل- مسلح به مبتذل!- داستان را در اینجا به پایان نمی‌برد. نماینده‌ی شعرخوان زن است و رئیس خندان مرد. پس از این ماجرا، یک جریان باب طبع جنسیتی می‌سازد. مردان خندان و زنان شعرخوان! انگار نه انگار تا دیروزِ قبل از انتخابات، تمام این کاندیداهای تایید صلاحیت از سوی شورای نگهبان و کل جریان انتخابات، مطرود و سر و ته یک کرباس بودند. اما جامعه‌ی تا بن دندان مسلجن- مسلح به مستهجن- از هر رویدادی حسین و شمر در این‌جا فاطمه‌ی زهرای‌اش را بیرون می‌کشد و جدا از دوگانه‌سازی‌های بیهوده نمی‌تواند تحلیل بکند و نظر بدهد. شعری که در ادامه آن را خواهید خواند و توسط یک نماینده که مهم نیست مرد است یا زن خوانده شد، زشت و کریه و مبتذل است. دقیقن به اندازه‌ی نطق‌های کوچک‌زاده و پفیوز گفتن مطهری. و باید از این رنگین کمان ابتذال، ابتذال واکنشِ رئیس، ابتذال شعرخوانی نماینده و ابتذال تحلیل‌های این اتفاق، باید که ترسید؛ بلکه رستگار شد

پی‌نوشت ۱: زن بودن محدودیت نیست اما مصونیت هم نیست

پی‌نوشت ۲: ابتذال جنسیت ندارد

پی‌نوشت ۳: کلماتی مثل رنگین کمان و گل و بلبل وقتی به شکل احمقانه و ابتذال‌گون استفاده بشوند، کم از پفیوز و دیگر نقل و نبات‌های نماینده‌گان سابق و فعلی مجلس ندارند

پی‌نوشت ۴: این شعر-واقعن شعر؟- را چه رئیس مرد و چه نماینده‌ی زن بخواند، مبتذل است

به نام خداوند رنگین کمان
خداوند بخشنده‌ی مهربان
خداوند زیبایی و عطر و رنگ
خداوند پروانه‌های قشنگ
خداوندباران و نقل و تگرگ
نفس‌های باد و تپش‌های برگ
خدایی که سرشار از آرامش است
طرفدار سرسبزی و دانش است
خدایی که از بوی گل بهتر است
و از نور باران صمیمی‌تر است
خدای صمیمی خدای سلام
خدای غزل قصه‌ی ناتمام
خدایا به ما مهربانی بده
دلی ساده  و آسمانی بده